“Таныс болыңыз, Қазақстан”:)

Сәуір айының басында колледжде ұлттар фестивалі өтті. Онда осында оқитын шетелдік студенттер және шетелде оқып келген американдық студенттер мен мұғалімдер әрбір елдің кішігірім презентациясын жасады. Өздеріңіз болжап отырған шығарсыз, Қазақстанға да осы фестиваль төрінен орын тиді. Оған қоса, он алты қатысушының ішінен екінші жүлделі орынға ие болды:).

Шыны керек, осыған барымды салып әзірленген едім. Тіпті үйден қазақ көйлегін поштамен осы үшін алдырғам.Қасымдағы жапондықтар салғырттанып, ұйымдаспай жүрді де, маған: “сен осыншама қатты дайындалып жатырсың”, – дейді. “Сенің еліңді осындағы барлық жұрт біледі, барып оқып келіп жатқандар бар, жапон тілі сабағы да бар. Менің елім туралы білетіні аз ғой, сондықтан еш күшімді аямай, жұртқа ең жақсы жағынан көрсету үшін жасап жатырмын”, – деген соң, қызым ойланып қалды. Сол күні таңға дейін жатпай, жапон стендін жасап шықты:).

Тұрғындардың еліміз туралы білімі әрқилы. Бірі келіп, киіз үйлерді көрген соң, әлі де осындай үйлерді тұрасыздар ма деп сұрап жатса (!), келесісі Алматының қандай қала екенін, ол туралы мен білмеген ақпаратты айтып жатты (!!). Жастар жағы хабарсыз, тек бір оқымысты тарихшы қызымыз бар еді, сол келіп, Қазақстанның территориясында болған тайпаларды айтып қуантты. Үлкендер жағының жалпы білімі елдегі мұнайға байланысты екен. Бораттың да аты аталмай қоймады. Көбінесе жастар жағынан. Бұл жағынан “тіс қаққан қасқырша” әккі боп алғам. Сұрағына ақпаратпен, күлкісіне күлкімен жауап берсең, жайыңа қалдырады. Жалпы байқағаным, біздің ел мен бұл елдің әзілінде айырмашылықтар бар, бізге намысты көрінген нәрсе, оларға күнәсіз күлкі болуы мүмкін. Ащы мысқыл, келемеж, келеке дегендер біздегідей ауыр салмақты бола бермейді. Менталитет айырмашылығы осындай.

Айтып айтпай не керек, көрермендер көп болды. Оның ішінде айтылғанды ертеңіне ұмытып кеткендері де бар шығар. Жалпы мағлұматты алғандары да бар шығар. Бәрінен бұрын, осы үшін пісірілген палау мен шәк-шәктен түк қалмады.:)

Ал мына екі қуыршақ Өзбекстаннан әкелінген. Өткен жылы көрші елдегі ғылыми конференцияға қатысқан профессор сол елдің көрінісін назарға ұсыныпты. Алған әсерлерін сұрағанда, тамақтан нанды ұнатқанын айтты. “Қайта қайта жей бердім”, – дейді. Шамасы, бауырсақ типтес тағам болса керек.